HAYAT, HEDEFLERDEN İBARET DEĞİL



Kendinle konuş. Bu ne demek? Siz de kendiyle sık konuşan kesimdeyseniz bu sizin için biraz anmalı gelebilir ama anlatacaklarım biraz faklı. Tahmin ediyorum ki şuan okuyorsun, yani eğitim görüyorsun. Belki güzel bir hedefin, hayalin var. Hayatının bir bölümünü bu hayale ulaşmak için harcıyorsun. Kesinlikle yapman gereken bu. Bir sözüm yok buna. Benim deyinmek istediğim yer hayallerinin uğraştığın zamana ve emeğe değer olup olmadı. Çünkü ileride "Tamam yaptım artık" dediğinde tatmin olmayabilirsin. peki ne yapacaksın?



Sen okur... sana vereceğim tavsiye şu, hayalin mi var? Çok güzel! Bunun için didiniyor musun? Çok güzel! ama sadece bunun için yaşıyorsan, bu kötü. 
Hayat, bitiş noktası değil, bitiş noktasına giderken yaptığın yolculuk. Bu yüzden sınavın için hayatının en değerli yıllarını harcayan tanıdıklarınız varsa söyleyin; biraz hayatlarını yaşasınlar. Aileleriyle, sevdikleriyle vakit geçirsinler. Yoksa zaman sevdiklerini elinden aldığında her şey için çok geç olacak.



Bir şeyi başarmanın verdiği mutluluktan çok çevrendekilerin sana yaptığı olumlu tepkiler seni mutlu eder. Bu böyledir. Kendini o kadar çok işine vermişin ki, işini bitirdiğinde çevrendeki insanların gittiğini görmek seni yok üzer. Bunu yapma. Ne olursa olsun sev, aileni, sevdiğini veya dostunu. Bir gülümsemeden daha değerlisi yok. Umarım sana anlatabilmişimdir derdimi. Umarım güzel günler bizi bekliyordur, sevdiklerimizle...

Yorum Gönder

0 Yorumlar